Bufet art deco Polska 1925-1939

Proweniencja i przynależność do kompletu

Mebel stanowi przykład polskiego rzemiosła meblarskiego okresu międzywojennego (lata 1925-1939). Projekt charakteryzuje się horyzontalną formą, rozbudowaną strukturą wewnętrzną oraz symetrycznym układem naturalnych oklein o wyrazistym rysunku. Bufet stanowił pierwotnie główny element dużego garnituru jadalnianego. W ofercie dostępne są pozostałe elementy pochodzące z tej samej linii wzorniczej: dwuczęściowa serwantka (witryna) oraz mniejsza komoda (pomocnik).

Architektura bryły i struktura wewnętrzna

Konstrukcja mebla opiera się na szerokim układzie korpusu, typowym dla polskiego projektowania mebli skrzyniowych z lat 30. Podział przestrzeni wewnętrznej i zewnętrznej przedstawia się następująco:

• Bufet wyposażono w trzy skrzydła drzwiowe usytuowane w jednej linii. Boczne krawędzie korpusu posiadają płynne, wielostopniowe zaoblenia, a górny blat wykończono szerokim, profilowanym gzymsem.
• Wnętrze mebla zostało podzielone na trzy niezależne segmenty funkcjonalne. Lewa strefa mieści sekcję pięciu wewnętrznych szuflad. Środkowy moduł wyposażono w szufladę górną z wpuszczanym mosiężnym uchwytem oraz poziomą półkę poniżej. Prawa strona zawiera pojedynczą, pełną półkę drewnianą.
• W tylnej części blatu osadzono uskokową, schodkową nadstawkę dekoracyjną. Całość konstrukcji spoczywa na dwóch stopach blokowych, które przy posadzce wykończono półwałkiem wybarwionym na kolor czarny.

Struktura materiałowa i wykończenie

• Konstrukcję nośną i podbudowę stanowią elementy wykonane z litego drewna iglastego oraz przedwojennej sklejki.
• Korpus mebla fornirowany jest orzechem europejskim o podłużnym układzie słojów. Fronty wszystkich trzech drzwi, płaszczyznę blatu oraz front nadstawy pokrywa okleina z korzenia orzecha (czeczota). Fornir na skrzydłach bocznych ułożono symetrycznie, tworząc geometryczny rysunek w odbiciu lustrzanym. Zachowano oryginalne okleiny, wykonując uzupełnienia stolarskie wyłącznie w miejscach dawnych ubytków.
• Przestrzeń wewnętrzna szafek oraz wewnętrzne strony skrzydeł drzwiowych zostały w całości wyłożone fornirem mahoniowym o pionowym usłojeniu. Szuflady wewnętrzne, zbudowane z drewna liściastego i iglastego, wybarwiono pod kolor mahoniu i wykończono politurą.
• Wszystkie elementy zewnętrzne i detale bazy zostały wykończone ręcznie nakładaną politurą szelakową do uzyskania wysokiego połysku z zamkniętymi porami drewna.

Stan zachowania i prace konserwatorskie

Bufet przeszedł pełną, fachową renowację stolarską oraz techniczną i znajduje się w bardzo dobrym stanie.

• Wszystkie trzy zamki drzwiowe są oryginalne, w pełni sprawne i działają płynnie. Do kompletu dopasowano trzy nowe klucze mosiężne.
• Na powierzchni czeczoty orzechowej na blacie oraz miejscowo na korpusie występują drobne spękania. Jest to naturalna cecha fizyczna starej okleiny korzennej, wynikająca z pracy materiału na drewnianym podłożu. Oryginalny fornir został zabezpieczony podczas prac konserwatorskich. W celu ochrony głównego blatu roboczego przed zarysowaniami i czynnikami mechanicznymi, na meblu umieszczono przezroczystą szybę hartowaną, dociętą precyzyjnie do obłego kształtu narożników komody.

Mebel po renowacji nie był użytkowany. Jest konstrukcyjnie stabilny, czysty i pozbawiony obcych zapachów. Obiekt jest gotowy do bezpośredniego ustawienia w jadalni, salonie lub gabinecie.

wysokość całkowita 109,5 cm
szerokość 190 cm
głębokość 64,5 cm
wysokość do blatu 97 cm

NeoAntyk Anna Kubacka

Zapewniamy własny transport za darmo na terenie całej Polski.